Droge, of toch relatief droge, paden vinden midden in de herfst is niet altijd evident. Gelukkig hebben we hier in de contreien wel wat gebieden met zandgrond.
Door een last minute change of plans besloten we af te zakken naar de Lommelse zandgrond rondom de Sahara. Daar vind je tevens de, bij mountainbikers, bekende kanaalpaadjes. Daar kan de ondergrond wel wat verdragen dus besloten we deze slingerende trails nog eens te bezoeken.
Mijn bikemakker woonde tot enkele jaren geleden vlakbij en de kanaalpaadjes waren vroeger dus gewoon zijn achtertuin. Ik liet me op sleeptouw nemen en ontdekte zo, naast de (ook bij mij) bekende paden, nog verschillende extra pareltjes…
We parkeerden op de parking aan de Lossingwegs, waar je in de zomer de campers niet op twee handen geteld kan krijgen. Nu was het er een stuk rustiger…
De Sahara als opwarmer
We startten onze route met een passage dwars door de Sahara. Hier ligt echt een wirwar aan paadjes. Ben je hier niet gekend dan ga je echt veel leuke stukken overslaan of gewoon niet vinden. Ik had het geluk dat ik gewoon kon volgen…
De ene singletrack volgde de andere op in een prachtige setting en op een opmerkelijk droge ondergrond. De regen van de nacht voordien had niet veel roet in het eten gegooid. De opeenvolging van lichte heuveltjes schudden de benen meteen wakker.
Gezellige drukte op zondag
Het was zondag en er was daarom wel wat animo op de paadjes. Toen ik enkele jaren geleden op een donderdag de route reed kwam ik ook mountainbikers tegen, al waren het er op deze droge doch frisse zondagvoormiddag toch een pak meer. Ik vermoed vooral locals.
Wat wel opviel; wanneer we de iets moeilijkere, technische of wat meer verstopte paadjes reden, kwamen we opvallend minder andere bikers tegen. Dat gaf ons wel de kans om goed door te bollen waar het plezant was…
De paden kronkelen door het bos en gaan lichtjes op en neer. Voor grote hoogteverschillen moet je hier natuurlijk niet zijn. De pittige intervalletjes die elkaar in razendsnel tempo opvolgen zijn echter ook niet te onderschatten!
Officiële route
Aan de andere zijde van het kanaal maakt een 8-tal km van deze kanaaltrails deel uit van een officiële Sport Vlaanderen route (rode bordjes). Fantastisch dat dit soort paden ook eens in een vaste route zitten! Zo krijg je toch eens wat meer en échte singletrack voor de wielen in een vaste route. Je ziet het niet zo vaak hier in Vlaanderen dus tof dat het er is. Echter laat de route ook hier weer veel leuke stukken links liggen…
De toekomst van de kanaalpaadjes
Dit is trouwens een mooi moment om even stil te staan bij de toekomst van deze paadjes. MBF (Mountain Bikers Foundation) Vlaanderen zet zich in om onder andere deze kanaalpaadjes toegankelijk te houden voor mountainbikers. Door een bezwaarschrift dat door meer dan 1000 bikers werd ondertekend, kwam er een constructief overleg met het Agentschap Natuur en Bos.
Het resultaat? In plaats van bijna alle paadjes af te sluiten voor fietsers, komen er nu 18 km extra singletracks beschikbaar om geïntegreerd te worden in toekomstige Sport Vlaanderen routes. Benieuwd wanneer ze hier daadwerkelijk werk van gaan maken… wordt vervolgd.
Afsluiten in stijl
Na een 28-tal kilometer bijna uitsluitend kronkelende trails kwamen we terug aan de auto. Ik was ondertussen toch al wel wat vermoeid aan het worden, net zoals mijn bikemakker. Wat wil je met dat constante draaien, keren en optrekken… Toch had ik nog wel zin om een extra stukje mee te pikken.
Zo deden we nog even een stukje in de omgekeerde richting. En hoewel we dat stuk (in de andere richting) al eerder reden, was dit in omgekeerde richting toch een hele andere ervaring! Maar goed, 7 km met 100% singletrack om te eindigen?! Ik kon me geen betere afsluiter bedenken…
Voor herhaling vatbaar?
Absoluut! Het was een knaller van een zondag; pure fun, adrenaline, relatief droge trails en een volledig vermoeid lichaam achteraf! De kanaalpaadjes blijven een pareltje, zeker als je iemand bij je hebt die de “verborgen” lijntjes ook kent. En met het goede nieuws over de toekomstige toegankelijkheid kunnen we hier hopelijk nog jaren blijven genieten… Fingers crossed.
