Zoveel opties om te mountainbiken in de buurt. Ik mag hierom echt wel in mijn handen wrijven! Toch zijn er ook plaatsen waar ik al jaren niet meer geweest ben, zonde eigenlijk. Met een beetje voorbereiding herontdekten we vergeten favorieten en enkele nieuwe trails…
Voor deze rit had ik mijn GoPro ook nog eens van onder het stof gehaald. Het “action-packed” resultaat zie je in onderstaande video…
Trailforks als startpunt
Het begon zoals wel vaker; “waar gaan we naartoe?”… Na eventje scrollen op Trailforks vond ik enkele toffe lijntjes. De locatie? Ham en Beverlo. Vlakbij huis, maar om één of andere reden al jaren niet meer gefietst. De Kepkensberg, mijn voormalige achtertuin, stond ook op het programma, maar die hielden we wijselijk voor het laatst.
Door de modder richting Beverlo
Na verschillende slingerende singletracks in Ham moesten we de verbinding naar Beverlo maken. Dat betekende: door een écht modderig gebied baggeren. Gelukkig vonden we hier en daar een smal paadje waar de modder nog niet (helemaal) was doorgedrongen. Kudo’s aan mijn Nobby Nic die me hier feilloos doorgeloodst heeft.
Eenmaal door de blubber wachtte een verrassing. Op een paar vierkante meter ontdekten we een heuveltje met tal van lijntjes naar beneden. De één al wat uitdagender dan de andere, en de slippery bladeren maakten het er niet makkelijker op.
Soms heb je gewoon niet veel nodig. Een smalle geul steil naar beneden vergde enkele pogingen om vlot te rijden. Een flowy afdaling met stenen leek uitdagender dan ze was — maar leuk was het zeker. We hebben ons hier even flink uitgeleefd.
Verborgen pareltje bij de oude mijnsporen
De route bracht ons richting Beverlo, in de buurt van de mijnterril van Beringen. Die sloegen we deze keer over. Via prachtige natuurlijke singletracks kwamen we uit bij de spoorweg van de vroegere mijnen.
En hier ging de fun gewoon verder.
Starten deden we met singletrack die onderdeel bleek van de vaste MTB-route van Beringen. Deze route werd enkele jaren geleden aangepakt en uitdagender gemaakt. Dit stuk door het bos is écht de moeite — inclusief een technische trail over een richel naast de treinsporen, afgesloten met een switchback.
Zo leuk dat we het meerdere keren reden. En daarna nog eens in omgekeerde richting. Het was vrijdag, we kwamen niemand tegen. No worries.
Verrassingen in het volgende bos
Het avontuur ging verder in een volgend bosgebied. Singletracks die verrassend op en neer gingen wisselden elkaar af. Naast de vaste paden vonden we alternatieve lijntjes die best pittig waren — helaas vaak kort, maar wel de moeite.
Het terrein werd hier al wat meer mijnachtig: typische steenachtige ondergrond onder de wielen. We slingerden door de bossen en waagden ons aan extra stukjes. Op de terugweg pakten we nog een stevige downhill mee die we tijdens de klim naar boven al in onze ooghoek gespot hadden.
Every Epic Ride Deserves Proper Bike Maintenance
Log your rides and track component wear. Free for one bike. Upgrade to sync multiple bikes with Strava automatically.
Log Your Adventures – Manual ride logging included free
Component Health – Track wear on every part
Never Forget Service – Automatic reminder
Kepkensberg als afsluiter
De modderige aanrijroute was ook onze terugweg. Maar teveel is teveel en dus besloten we een alternatieve terugweg te nemen. Als local kende ik nog een leuke verbinding terug richting de Kepkensberg.
En de Kepkensberg laat je niet links liggen als je er toch langskomt.
De trail langs de autostrade is een must — altijd top, ook al was hij nu wat modderiger. Eenmaal door het vals platte gedeelte zit er best wat flow in.
En ik wou in stijl afsluiten. Een enduro-achtige afdaling die ik al vaker gepakt had: best steil naar beneden met een klein stukje quasi verticaal om te droppen. Mijn bikemakker was in eerste instantie niet zo enthousiast. Maar nadat ik er vlotjes naar beneden was gereden, volgde hij in stijl.
Achteraf gaf hij toe: “Was toch technischer dan het leek toen ik jou zag rijden.”
Weer grenzen verlegd. Voldaan trapten we rustig naar huis.
Soms ligt het avontuur dichtbij
Je hoeft niet altijd ver te rijden voor een vette rit. Ook vlakbij huis kunnen de trails net zo verrassend zijn als op verplaatsing. Trailforks erbij, beetje voorbereiding, en je vindt lijnen die je compleet vergeten was — of nog nooit gereden had.
Volgende keer nemen we de mijnterril wél mee. Wordt vervolgd.
Deze rit was een wirwar van spontane lijntjes — geen route om te delen. Maar wil je wél kant-en-klare GPX’s? Check mijn routepagina.
