Hoe word je een betere mountainbiker? Voornamelijk door het veel te doen en uiteraard ook door je conditie en skills continu (proberen) te verbeteren… Echter zijn er in mijn ogen ook andere zaken die hieraan kunnen bijdragen en ervoor kunnen zorgen dat je een betere mountainbiker wordt.
In dit artikel ontdek je de 6 veranderingen die ik heb doorgevoerd waardoor ik in de loop der jaren een betere mountainbiker geworden ben. Omdat je vast erg nieuwsgierig bent vind je de 6 veranderingen meteen hieronder:
- Met bredere banden fietsen
- Dropper seat post gebruiken
- Overstappen op een full suspension
- Deelnemen aan wedstrijden
- Focus op hoogtemeters ipv kilometers
- Switch naar een volledig plantaardig eetpatroon
Wil je ook te weten komen op welke manieren deze 6 veranderingen van mij een betere mountainbiker gemaakt hebben? Lees dan zeker verder…
Over de 3 eerste (materiële) veranderingen kan je nog discussiëren of ze het leven op de mountainbike niet gewoon makkelijker maken in plaats van dat ze skills of conditie verbeteren. De andere 3 hebben echter, en zeker voor mij, absoluut wel bijgedragen aan het beter worden.
Inhoudsopgave
Met bredere banden fietsen
In de afgelopen jaren zijn mountainbike banden enkel en alleen maar breder geworden. Toen de wereldbeker nog plaatsvond in Houffalize stuiterden ze nog op 1.9 inch bandjes de steilste hellingen af. En ook de standaard van de laatste jaren, namelijk 2.25″, moet steeds meer plaatsruimen voor 2.35″ en 2.4″ banden.
Ik fiets ondertussen al een tijdje rond met een Wicked Will 2.4” & Racing Ralph 2.35″combo. Een combo waarover ik erg lyrisch kan worden, maar aangezien bandenkeuze nogal kan verschillen van persoon tot persoon zal ik je dat epistel maar besparen.
Hoe heeft dit mij geholpen?
De brede banden hebben mij zoveel meer vertrouwen gegeven, dat het heel erg onwennig voelt als ik een stapje terug zet naar de 2.25″ banden die overigens wel nog op mijn hardtail gemonteerd zitten.
Zeker op technisch terrein en in snelle afdalingen vind ik de bredere banden heel erg prettig fietsen en zijn ze in mijn ogen veel meer vergevingsgezind. Uiteraard speelt het profiel van de banden hierin ook wel een rol.
In theorie lijkt die 0.1″ à 0.15″ maar peanuts maar in de praktijk vind ik het een wereld van verschil. Mij zal je dus niet al te snel zien terug gaan naar een smallere band.
In de zomer en in droge perioden zou ik achteraan wel een smallere band durven leggen, maar de winst die ik daarmee misschien zou boeken is volgens mij maar minimaal en daarom, in mijn ogen, de moeite niet waard.
Dropper seat post gebruiken
Tot enkele jaren geleden was er in het crosscountry wereldje geen sprake van dropper seat posts. Die waren voornamelijk weggelegd voor de ruigere mtb-disciplines zoals enduro en downhill.
Echter zijn de XC-parcoursen zoals die van de World Cup veel technischer geworden waardoor ook de profs steeds vaker met een dropper seat post op het toneel verschijnen.
Het gevolg daarvan is dat de crosscountry mountainbikes die je de dag van vandaag in de winkel kan kopen steeds vaker standaard voorzien zijn van een dropper seat post.
In de marathon discipline is er nog wat weerwerk. Zo sprak ik onlangs met een marathon mountainbiker die vaak in de top 5 en zelfs op het hoogste schavotje te vinden is. Hij wist me te vertellen dat hij zonder dropper fietst puur en alleen omwille van het extra gewicht…
Hoe heeft dit mij geholpen?
Gelukkig maakt gewicht mij, als recreatief marathon mountainbiker, niet zo heel erg veel uit. Net zoals met de bredere banden zou ik nu niet meer zonder dropper seat post kunnen. Als is kunnen misschien niet de juiste woordkeuze…
Alles kan, maar je moet het ook willen. Een dropper seat post is zo praktisch dat eens je het hebt je niet meer zonder wil. Daarnaast ga je je ook afvragen waarom je dat in godsnaam niet veel eerder op je mountainbike gemonteerd hebt.
Wanneer het steil en technisch bergaf gaat is het gewoon erg fijn dat het zadel niet in de weg zit. Op die manier heb je veel meer bewegingsvrijheid en gaan dergelijke passages veel vlotter.
Zeker als je, zoals mij, de sublieme technische skills van bijvoorbeeld een Nino Schurter niet in huis hebt, maakt een dropper een wereld van verschil.
Overstappen op een full suspension
Toen ik mijn allereerste mountainbike, een Giant XTC Advanced, kocht had ik er niet eens over nagedacht om een volledig geveerde bak te kopen… Het leek me ook niet meteen nodig gezien ik “gewoon wat in het bos wou fietsen”…
Bij de volgende mtb was ik nog steeds niet helemaal overtuigd en besloot ik gewoon opnieuw voor een hardtail te kiezen. Een misser van formaat achteraf gezien.
Ondertussen was het begrip “gewoon in het bos fietsen” toch wat ruimer geworden met de Stoneman Arduenna in 1 dag als zotste prestatie.
Nu ik daarop terugkijk vind ik die prestatie nog indrukwekkender gezien ik het op de hardtail gedaan heb. Hoewel het allemaal zonder veel problemen, zowel tijdens als achteraf, verlopen was ga ik me daar toch niet meer aan wagen.
Voor ik me aan een full suspension waagde heb ik er wel enkele op voorhand getest. Zo testte ik een BH Lynx Race Evo en onderstaande Scott Spark Team Issue AXS.
Ben je er nog niet helemaal uit of een fully ook wat voor jou kan betekenen, probeer er dan zeker eens eentje te testen. Zo kom je meteen te weten of het wat voor jou is en wat de verschillen en de voor- en nadelen ten opzichte van een hardtail zijn.
Of je kan hieronder verder lezen en dan kom je te weten wat voor mij de redenen zijn om niet meer achterom (naar de hardtail) te kijken…
Hoe heeft dit mij geholpen?
Afgelopen jaar (2023) fietste ik de Limburg 200 MTB Ultra, ook in 1 dag. Maar wat was ik blij dat er een full suspension onder mijn kont zat… Wat een luxe!
Die extra vering achteraan maakt een wereld van verschil, zeker op geaccidenteerde parcoursen met obstakels zoals stenen, wortels, kuilen en andere niet vlakke dingen…
Sind ik met een fully fiets heb ik ook veel minder last van mijn onderrug. Logisch want op de hardtail was het mijn onderrug die de schokken deels mocht absorberen. Nu doet de 120 mm veerweg achteraan dat voor mij en dat voelt erg lekker.
De dubbele vering zorgt voor veel meer gemak en maakt technische ondergronden ook wat makkelijker. Wederom worden hiermee, in mijn ogen, ook wat mindere skills erg goed gecompenseerd.
Je hoort wel eens dat je je skills het beste zal ontwikkelen op een hardtail en daar ben ik het ook wel mee eens. Maar eenmaal je de luxe van een dubbele vering gewoon bent en er ook echt voordelen aan ondervind, dan wil je niet meer terug.
Als ik sporadisch of noodgedwongen toch nog eens de hardtail pak, heb ik na enkele kilometers en/of een technische passage meteen al spijt, haha!
Deelnemen aan wedstrijden
Het zijn gelukkig niet alleen materiële zaken die van mij een betere mountainbiker gemaakt hebben. Want het kost allemaal wel wat geld… Een eerste niet-materieel iets dat van mij een betere mountainbiker gemaakt heeft is het deelnemen aan wedstrijden.
Zo nam ik in 2023 deel aan verschillende marathon wedstrijden van de Belgian Ardennes Marathon Series (BAMS)…
Hoe heeft dit mij geholpen?
Een perfecte manier om beter te worden is door samen met mountainbikers te fietsen die beter zijn dan jezelf. Dit kunnen zowel je bikemakkers als toevallige mededeelnemers van zulke wedstrijden zijn.
Bij dergelijke wedstrijden ben ik zowat in de middenmoot van mijn leeftijdscategorie te vinden. Met de allerbeste kan ik zeker niet mee en dat is mijn ambitie ook helemaal niet.
Tussen de middenmotors (in alle categorieën) zitten ook mountainbikers die ik op sommige vlakken wel wat kan leren, maar andersom is ook het geval. Als je dan in het spoor van zo’n betere mountainbiker kan fietsen ga je op korte tijd heel erg veel leren.
Zo belandde ik tijdens de Ardennes Trophy van 2023 in het wiel van een andere deelnemer. Ik kon zijn tempo goed volgen en in de technischere afdalingen, waar hij erg vlotjes doorheen ging, kon ik zijn lijnen mooi overnemen. Super waardevol en een boost voor mijn skills en zelfvertrouwen.
In de middenmoot kan iedereen op die manier wel wat meepikken van een andere mountainbiker. Zo speelde ik tijdens diezelfde Ardennes Trophy vaak haasje over met nog een andere deelnemer. Tijdens steile en technische beklimmingen fietste ik hem gezwind voorbij waarna ik telkens in de afdaling door hem ingehaald werd… Zijn wiel kon ik helaas niet houden in de afdalingen, jammer…
Heel dit verhaal is ook één van de redenen waarom ik maar zelden deelneem aan toertochten, tenzij eentje in de zomer want mountainbiken is nog steeds een zomersport…
Met alle respect maar het niveau op een gemiddelde toertocht is toch ietsje lager dan op een echte wedstrijd. En leren doe je in mijn ogen enkel van degene die beter dan jezelf zijn.
Deelnemen aan wedstrijden en stelen met je ogen is daarom in mijn ogen een perfecte manier om snel beter te worden en je skills in een razendsnel tempo verder te ontwikkelen.
Focus op hoogtemeters ipv kilometers
Hoewel scheuren over (aangelegde) singletracks zeker en vast zijn charmes heeft vind ik toch meer mijn ding in de oorsprong van het mountainbiken. Juist, de mountains.
Helaas kunnen we in onze lage landen echter niet zo snel van bergen spreken. Maar de pittige Ardense en Zuid-Limburgse heuvels zijn voor mij toch een waardig alternatief.
In het begin van mijn recreatieve carrière was ik vooral fier op het kilometertellertje op mijn stuurt, letterlijk want ik trapte wat kilometers weg en meestal kwam er amper een bergje aan te pas.
Dat veranderde echter wel toen ik mij steeds meer ging focussen op marathons. En toen ik in 2020 verhuisde, ook al was het maar 3,5 km verderop, veranderde mijn achtertuin en ook het terrein waarop ik het vaakst ga mountainbiken.
In plaats van naar links, richting de singletracks en relatief vlakke contreien, sloeg ik rechts af en fietste ik richting de Hagelandse heuvels…
Hoe heeft dit mij geholpen?
Nu zit er in haast elke rit wel een behoorlijk aantal hoogtemeters terwijl ritten met hoogtemeters vroeger eerder de uitzondering waren. Ik ben me meer en meer gaan focussen op hoogtemeters dan op kilometers. En dat werpt vliegensvlug zijn vruchten af.
Bergop fietsen was nog nooit zo makkelijk en het wordt ook gewoon steeds aangenamer om te doen, hoe zwaar het soms ook moge zijn.
Wat je vaker doet ga je ook gewoon beter doen en dat is in het geval van hoogtemeters en dus bergop fietsen ook het geval.
Zo was, na een mtb-rit in de Ardennen, mijn vat vroeger vaak helemaal af en belandde ik languit in de zetel voor de rest van de dag. Dat is inmiddels fel verbeterd en dat is gewoon te danken aan de hoeveelheid hoogtemeters die ik maak.
Het tellertje ging de afgelopen jaren steeds hoger en in 2023 klokte ik af op bijna 72000 hoogtemeters en dat op “slechts” 7300 km.
In 2024 hoop ik dat cijfertje nog wat verder omhoog te krijgen en droom ik zelfs van de 6-digits, voor wat het ook waard moge zijn ;-).
Switch naar een volledig plantaardig eetpatroon
Hoewel velen dit laatste puntje misschien wel gaan overslaan, hoop ik toch dat het gelezen wordt. Zonder iemand te willen bekeren of een bepaald voedingspatroon op te dringen wil ik toch mijn persoonlijke ervaring met een “vegan dieet”, zoals het in de volksmond jammer genoeg genoemd wordt, delen.
In 2019 werd ik volledig vegan en dat deed ik omwille van één bepaalde reden namelijk: het dierenleed dat achter vlees en zuivel schuil gaat.
Dierenleed dat in de mainstream media en reclames angstvallig verborgen gehouden wordt en uiteraard niet aan bod komt. Maar dat leed is er echter wel achter de gesloten deuren van het slachthuis (duh…) en vele boerderijstallen…
Ik geef toe dat ik, voor ik zelf vegan werd, wel vooroordelen had, maar nu ik ondertussen al bijna 5 jaar vegan ben weet ik wel beter.
En uiteraard was het begin van mijn vegan-avontuur er eentje met vallen en opstaan. Ik geef grif toe dat ik na de eerste paar maanden de hulp heb ingeroepen van een vegan coach/diëtiste. De reden hiervoor was simpel; ik bleef maar gewicht verliezen… Ik sportte teveel en at veel te weinig…
Eenmaal dat op punt stond kon ik pas echt de voordelen van plantaardige voeding aan de lijve ondervinden…
Hoe heeft dit mij geholpen?
Het grote voordeel van plantaardige voeding is dat het sneller verteerd wordt door het lichaam. Dit wil zeggen dat je lichaam minder tijd en dus ook minder energie nodig heeft voor dit proces.
Het bovenstaande staven met een wetenschappelijke studie had ik graag gedaan, maar ik kon er niet meteen één vinden (al ga ik toch nog wat verder zoeken). Jammer want naar mijn gevoel en ervaring klopt dit wel.
Toen ik nog vlees en andere dierlijke producten at, bleef dit veel langer op mijn maag liggen en moest ik er ook veel langer van bekomen. Sinds ik enkel nog plantaardige producten eet is dat helemaal veranderd en bekom ik veel beter van (zware) maaltijden.
Gevolg daarvan is ook wel dat ik sneller weer honger krijg en als gevolg daarvan ook gewoon vaker eet (niet dat ik dat erg vind).
Op fietsgebied is er één vaste tendens merkbaar sinds ik overgestapt ben op een volledig plantaardig eetpatroon namelijk dat ik beter en sneller recupereer van zware inspanningen.
Na een rit zoals de Stoneman, de Limburg200 of een Ardennen marathon zal je mij niet meteen zien neerploffen op de bank. Uiteraard ben ik wel moe na zulke uitspattingen, maar ik ben zeker niet dood of kapot.
Die laatste twee woorden die kwamen vroeger wel eens vaker over mijn lippen en toen fietste ik niet eens zulke afstanden en hoogtemeters…
Mijn dagelijkse bordjes zien er ook wel behoorlijk anders uit in vergelijking met vroeger. Waar je vroeger naar groenten moest zoeken zijn deze nu veel talrijker aanwezig en vormen ze de core van vele maaltijden.
Uiteraard zondig ik ook wel eens. Vegan of plantaardig kan immers ook gewoon “ongezond en vettig” zijn… Getuige de foto hieronder:
En voor de non-believers of sceptici, veganisten eten veel meer dan een blaadje sla en gras staat NOOIT op het menu ;-).
Tot slot
Dit waren de 6 veranderingen die voor mij als mountainbiker een verschil gemaakt hebben en mij (letterlijk en figuurlijk) naar hogere oorden gepusht hebben. Zoals ik in het begin van dit artikel al zei zijn het zeker niet de eerste 3 veranderingen die voor de meeste progressie gezorgd hebben.
Ze hebben uiteraard wel bijgedragen en maken het leven op de mountainbike voor mij veel makkelijker, aangenamer en uiteindelijk ook veel plezanter. En om dat laatste draait het uiteindelijk voor mij toch nog het meeste.
De focus verleggen, switchen van eetpatroon en het deelnemen aan wedstrijden zijn echte gamechangers gebleken voor mij. En deze wegen zwaarder door dan eender welke upgrade aan de fiets zelf. Door jezelf te upgraden en te verbeteren ga je altijd het snelste en de meeste progressie maken.
Benieuwd hoe jij erover denkt en of enkele van mijn veranderingen misschien ook op jou van toepassing zijn… Heb je zelf nog enkele leuke dingetjes, aanpassingen of zaken waarmee jij écht progressie boekt? Laat het dan zeker weten in een reactie onderaan de pagina.
Dit vroeg ik aan Copilot: Er zijn enkele studies die suggereren dat een veganistisch dieet voordelen kan hebben voor mountainbikers:
1. Een studie beschrijft de voedingsinname van een veganistische mountainbiker tijdens de Transalp Challenge 2004, een 8-daagse mountainbike etappewedstrijd¹. De agressieve voedingsstrategie liet de fietser toe om competitief te zijn. Ze voltooide het 8-daagse evenement in 42 uur (gemengde categorie, rang 16; 514 minuten achter de winnaars van deze categorie), fietsend met een gemiddelde hartslag van 79,5% van het in het laboratorium bepaalde maximum¹.
2. Een andere studie van de Universiteit van Stanford heeft aangetoond dat plantaardig eten goed is voor je gezondheid². De studie betrof 22 identieke tweelingen waarbij de ene helft van de tweeling een gezond, strikt veganistisch eetpatroon volgde en de andere helft een omnivoor dieet. Beide helften van de tweelingen gingen erop vooruit in slechts 8 weken, maar de helft die een volledig plantaardig dieet volgde, had nog een stapje voor².
Hoewel deze studies suggereren dat een veganistisch dieet voordelen kan hebben voor mountainbikers, is het belangrijk op te merken dat de voedingsbehoeften sterk kunnen variëren afhankelijk van de individuele behoeften en doelen van de atleet. Het is altijd een goed idee om met een geregistreerde diëtist of voedingsdeskundige te praten voordat je grote veranderingen in je dieet aanbrengt.
Source: Conversation with Bing, 06/02/2024
(1) Energy and macronutrient intake of a female vegan cyclist during an 8 …. https://www.tandfonline.com/doi/pdf/10.1080/08998280.2014.11929052.
(2) Plantaardig eten goed voor je gezondheid, toont ook studie met …. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/12/19/veganisme-dieet-gezond-onderzoek/.
(3) Vitamin and Mineral Status in a Vegan Diet (31.08.2020). https://www.aerzteblatt.de/int/archive/article/215079.
Hi Simon,
Bedankt voor het delen, super waardevol! Ik ga het ook eens aan ChatGPT vragen haha, slim!
Betreffende de tweede studie, hierover loopt ook een documentaire op Netflix momenteel: “You Are What You Eat: A Twin Experiment“.
Greetz